Havo 4-leerling Jip Tosserams (16) traint meiden tussen de zes en 11 jaar, bij voetbalvereniging Union. Redacteur Ilse bond haar kicksen onder en bezocht de laatste training voor de zomerstop.
Vrijdagmiddag, halfvijf, medio juni. Voetballertjes van het meidenteam van Union sprinten uitgelaten het veld op, gehuld in T-shirts, trainingsjacks en voetbalshorts of een joggingbroek. Een enkeling is zelfs uitgedost in een Nederlands elftal-tenue. Op het programma: de laatste training voordat de zomerstop begint. De speelsters zijn tussen de zes en elf jaar. De trainer is de zestienjarige Jip Tosserams. Ze heeft de doelen en gekleurde pylonen voor een parcours al klaargezet, plus ranja en wat snoep: “Omdat het de laatste training is, krijgen ze vandaag in de rust wat extra energie.”
Niet iets alledaags
Een leerling uit vier havo die een meidenvoetbalteam traint, is niet iets alledaags. “De KNVB wil het meidenvoetbal een boost geven. Met het programma Kickstars ondersteunen ze bij het organiseren van trainingen voor die doelgroep. Voetbalvereniging Union ging op het aanbod in. Toen ze naar trainers zochten, heb ik me aangemeld, samen met mijn vriendin Nanna. Het leek me heel tof om iets met kinderen te doen.”
In het begin was er begeleiding van een meer ervaren trainer, maar al snel kreeg Jip de touwtjes zelf in handen. “Als eindverantwoordelijke geef ik trainingen en onderhoud ik het contact met ouders en verzorgers. Hartstikke leuk.”
Beperkte concentratieboog
De training begint. Op de vraag van Jip of ze willen dribbelen, passen of op doel schieten, schreeuwen de voetballertjes hun voorkeur door elkaar heen. Twee meisjes krijgen het allemaal niet mee: zij spelen tikkertje in een hoek van het veld.
Jip heeft het er maar druk mee, vandaag samen met mede-trainer Diecke. “In het begin werkten we met een heel gestructureerd trainingsschema. Maar dat hebben we losgelaten. We doen leuke oefeningen en proberen de meiden zo de liefde voor het voetballen bij te brengen. We stemmen de trainingen ook af op het weer. Als het heet is, doen we meestal leuke spellen met water, zoals flesjesvoetbal. Op deze leeftijd train je nog voor het ontwikkelen van de voetbalkwaliteiten, al zitten er wel een paar meisjes bij met best een goede techniek. De concentratieboog bij deze leeftijdsgroep is natuurlijk beperkt. Daarom daag ik ze graag uit en maken we vooral plezier samen. Stiekem hoop ik dat ze mij zien als een trainer waarover ze later zeggen: door haar ben ik van voetballen gaan houden.”
Salto’s maken
Jip, in het verleden een trouwe bezorger van Hart van Nijmegen, voetbalt zelf ook bij Union en houdt van het spel. “Dat begon eigenlijk al op de basisschool waar ik op het schoolplein met de jongens mee voetbalde. Maar het is niet zo dat ik uit een voetbalgezin kom. Ik keek wel met mijn vader mee naar wedstrijden op televisie. Ook herinner ik me ook nog dat ik die poppetjes spaarde die een supermarkt uitdeelde van de voetballers van het Nederlandse vrouwenteam. Toen een van mijn beste vriendinnen wilde gaan voetballen bij Union ben ik gewoon met haar meegegaan. Eerst zat ik op turnen. Maar daar waren salto’s verboden, haha! Nu maak ik ze soms op het voetbalveld. Ik ben niet een van de zwaarsten. Als ik tegenover een jongen van bijna twee meter sta, vlieg ik weleens door de lucht. Maar ik heb inmiddels wel geleerd hoe ik goed moet landen.”
Wel of niet verkassen?
De eerste tijd speelde Jip bij de F-jes in een jongensteam omdat ze net te jong was voor het meidenteam. “Ik kreeg van de jongens alleen geen enkele bal toegespeeld. Dus ik was heel blij toen ik oud genoeg was om door te schuiven naar een meidenteam.”
Inmiddels speelt ze al enkele jaren in een gemengd team. “Maar op een gegeven moment is dat niet meer haalbaar. Dan worden de verschillen in kracht en snelheid te groot. Ik kan dan eventueel overstappen naar dames 1, maar daar zijn de speelsters weer een stuk ouder dan ik. Eigenlijk hoop ik dat het lukt om een nieuw vrouwenteam op te zetten, zodat ik bij Union kan blijven voetballen en niet hoef te verkassen naar een andere club, zoals best veel meiden al hebben gedaan.”
Wedstrijden spelen
Met het trainen gaat Jip graag nog een tijdje door. “Sterker nog: enkele kinderen uit dit team willen volgend jaar heel graag wedstrijden spelen, dus schrijven we ze in voor de competitie. Het zou geweldig zijn als er zich nog wat meiden van rond de acht jaar (geboortejaar 2017/2018 red.) aanmelden. Tegen hen zeg ik: kom na de zomer een keer meetrainen om te zien of het wat voor je is!”
En dan is de training bijna klaar. Alle meiden helpen mee bij het opruimen. Trainer Jip moet over een half uur alweer aan de slag in haar bijbaan bij het sportfondsenbad Nijmegen-West.
Tekst en foto: Ilse Westenenk
