Eind mei opende midden in het Willemskwartier het Dushi Huis. Een kleinschalige woonvorm voor 4- tot 21-jarigen die door omstandigheden niet meer bij hun ouders kunnen wonen. Het Dushi Huis biedt hun een veilig en langdurig thuis.
Als je zo voor het dubbele pand staat, wijst niets op een bijzondere woonvorm, maar een bescheiden naambordje verraadt dat in het Willemskwartier wel degelijk een Dushi Huis gevestigd is. Waar bewoners en begeleiders wonen in een gezellig, toegankelijke en kleurrijk onderkomen. “Dus geen klinisch wit en in plaats van prikkelarm juist veel prikkels, daar geloven wij in”, aldus de mensen achter het Nijmeegse Dushi Huis. Hart van Nijmegen sprak met Marjolein Kalkers, Huisvesting en Sponsoring, regisseur Lobke Spaan en directeur Mustafa Kurt.
Dushi – afkomstig uit het Papiaments – betekent overigens schatje of lieverd. Het was de naam van de labrador in het allereerste Dushi Huis, in Ellecom.
Jullie vangen 4- tot 21-jarigen op die ‘door omstandigheden’ niet meer bij hun ouders kunnen wonen. Welke omstandigheden zijn dat zoal?
“Misbruik, verwaarlozing, traumatische gebeurtenissen en ouders die bijvoorbeeld simpelweg niet bij machte waren om hun kinderen op te voeden. Er komen in Dushi Huizen kinderen waarvan enkelen al op 20 plekken hebben gewoond. Veel kinderen hebben al een behoorlijk getroebleerd verleden als ze bij ons komen wonen.”
Bij een Dushi Huis staat de Dushi Methodiek centraal. Wat houdt die precies in?
“De stress zit hoog bij deze kinderen en om die te verlagen zoeken we onder andere afleiding in lopen, sporten: kortom, veel bewegen, maar ook therapieën. Zoals paardencoaching, mindfulness, klankschaaltherapie enz. Het is net wat bij het kind past, het is niet vastgelegd in een strak omlijnd plan. En we houden dus van veel prikkels in plaats van prikkelarm. En van gezonde voeding, die we zoveel mogelijk lokaal betrekken. We streven naar zoveel mogelijk maatwerk, het gaat organisch. Onze kracht zit ‘m echt in het feit dat we de kinderen hier écht een thuis bieden en dat we langdurig voor ze kunnen zorgen. Uitgangspunten daarbij zijn a) stress-reducerend werken en b) dat we met onze kinderen werken op basis van voelen, iets dat al even uitstaat bij deze kinderen en jongvolwassenen.”
Hoeveel kinderen wonen hier en hoe lang wonen kinderen gemiddeld bij jullie?
“In het zogeheten Basishuis wonen vijf kinderen in de leeftijd van 5 tot 12; in het andere deel, NextStep, waar de 12-plussers wonen, drie. Ze kunnen tot hun 21ste bij ons blijven wonen. En waarom 21? Omdat wij vinden – en dat ervaren we ook – dat niet elk kind op zijn of haar 18e klaar is voor volledige zelfstandigheid. Zodra dat wel het geval is, zullen zij het Dushi Huis verlaten en zelfstandig onderdeel zijn van onze samenleving.”
Dushi Huizen kennen ook een zogeheten Team Volwassenen, bestaande uit ‘opvoeders’, huishoudelijke ondersteuning en een orthopedagoog. Hoe groot is zo’n team?
“In dit huis werken 17 volwassenen, tussen de 10 en 11 fte en zij slapen hier afwisselend. Als opvoeder volg je onze Dushi Methodiek met een inwerktraject van een jaar. Van even groot belang voor ons zijn de collega’s die het huishouden runnen en de kinderen elke dag – soms letterlijk – op weg helpen. Zij vormen een onbetaalbare schakel in het goed functioneren van onze huizen. Wij gaan ervan uit dat niet alleen de kinderen een jaar nodig hebben om hier goed te landen; voor de volwassenen geldt dat net zo. En het mooie is: als wij in deze regio functies vacant hebben, willen mensen graag voor ons komen werken. Het sterkt ons in ons idee dat we kennelijk iets goeds doen.”
Het ontbreekt bewoners in dit huis volgens mij niet aan zoveel; hoe bedruipt het Dushi Huis zich, financieel?
“De gemeenten waarbinnen het kind uit huis geplaatst is, betalen. Op dit moment zijn dat ongeveer 25 gemeenten. In totaal zorgen wij nu voor bijna 60 kinderen en jongvolwassenen, verspreid over huizen in zeven steden in het land. Daarnaast heeft Marjolein een sponsor- en fondsenwervingsprogramma opgezet, dat goed werkt voor ons.”
Hoe ontwikkelt het contact tussen ouders en kinderen zich gedurende de tijd dat de kinderen bij jullie wonen?
“Op een gegeven moment zien kinderen hun ouders en familie weer. Dat contact wordt stapje voor stapje opgebouwd. Enkele kinderen hebben niemand meer, dat is voor elk kind anders. Het Dushi Huis neemt wel het ‘opvoedschap’ over, maar niet het ouderschap. Wij ervaren dat, ondanks wat er in het verleden gebeurd is, de loyaliteit van kinderen jegens hun ouders heel ver gaat. En da’s mooi om te zien. Ouders zijn welkom bij ons, na verloop van tijd zijn de meeste ouders blij dat hun kind in een Dushi Huis woont.”
Hebben jullie ook wel eens weglopers?
“Zeker wel. Maar daar gaan we niet meteen achteraan. Als ze echt te lang wegblijven, schakelen we uiteraard de politie in. Maar tot nog toe komen kinderen altijd weer thuis.”
Tekst: Roeland Loosen
Foto: Willem Melssen
